Alevi-Bektaşi inancında türbeler, sadece ölülerin anıldığı yerler değil, aynı zamanda toplumsal ve kültürel kimliğin yaşatıldığı, bireylerin manevi bağlarını güçlendirdiği kutsal alanlardır. Bu mekanlar, inançların canlı tutulması ve topluluk içinde birlik sağlanması açısından büyük bir öneme sahiptir. Türbeler, ziyaretçilerine ruhsal bir deneyim sunarken, aynı zamanda tarihsel ve kültürel mirasın korunmasına da katkıda bulunur. Alevi-Bektaşi toplumu için türbeler, derin bir anlam taşıyan manevi ve toplumsal işlevlere sahiptir.

Alevi-Bektaşi inancında türbelerin rolü şu şekilde özetlenebilir:

• Manevi sığınak: Türbeler, Alevi toplumu için yalnızca manevi bir sığınak olmanın ötesinde, toplumsal kimliğin korunmasına ve kuşaklar arası kültürel aktarımın sağlanmasına katkıda bulunan önemli mekânlardır.
• Toplumsal dayanışma: Türbe ziyaretleri, toplumsal dayanışmanın güçlendirilmesi ve kimlik bilincinin inşasında kritik bir rol oynar.
• İnanç pratiği: Türbeler, Alevi toplumunun inançlarını sürdürdüğü ve kendileri için büyük öneme haiz şahsiyetlerin aziz ruhlarına dualarını ilettiği mekânlardır.
• Tarihsel ve kültürel miras: Türbeler, hem fiziksel hem de manevi birer yapıdır; fiziksel olarak mezarın korunmasını ve zarar görmemesini sağlarken, manevi olarak ziyaretçilerin dini vecibelerini yerine getirmelerine ve o kişinin ruhaniyetinden faydalanmalarına olanak tanır.
• Keramet ve mucizeler: Kutsal kabul edilen türbeler, kendilerine isnat edilen mucizeler ve kerametler nedeniyle geniş kitlelerin ilgisini çeker.

Alevi-Bektaşi inancında türbelere yapılan ziyaretler sırasında, ziyaretçiler türbe başında dua eder, ölmüş kişiden şefaat diler ve ruhuna Fatiha veya Yasin gibi dualar okurlar. Ayrıca, adak adamak veya kurban kesmek, türbeye çeşitli objeler bırakmak ve ziyaretçilere ikramda bulunmak gibi uygulamalar da yaygındır.