Denizcilerin Yahya Efendi Türbesi'ne olan bağlılığı, yüzyıllar boyunca süregelen bir gelenektir. Bu türbe, deniz yolculuklarının zorluklarına karşı bir sığınak ve manevi destek arayışının simgesidir. Yahya Efendi, denizcilerin gözünde sadece bir aziz değil, aynı zamanda onlara rehberlik eden bir dost olarak da kabul edilir. Dergahın denizle olan yakınlığı, bu ziyaretlerin daha da anlam kazanmasına yardımcı olurken; denizcilerin dualarını almak için buraya yönelmeleri, onların manevi inançlarının bir yansımasıdır.

Denizcilerin Yahya Efendi'ye olan ilgisinin bazı nedenleri:

• Manevi önder olarak kabul edilmesi. Denizciler, Yahya Efendi'yi Boğaz'ın dört manevi bekçisinden biri olarak görürler; diğerleri Üsküdar'da Aziz Mahmud Hüdayi, Beykoz'da Yuşa Aleyhisselam ve Sarıyer'de Telli Baba'dır.
• Hayır duası alma isteği. Özellikle Karadeniz'e sefere çıkan veya seferden dönen Müslüman ve Hıristiyan gemiciler, Yahya Efendi'nin hayır duasını almak için dergahına uğrarlardı.
• Dergahın denizle yakınlığı. Yahya Efendi'nin dergahı, denizle bitişik bir konumda idi. Gemiciler, sabah namazından sonra dergaha teknelerle yanaşır ve Yahya Efendi'den dua isterlerdi.
• Yahya Efendi'nin denizciler için yaptığı dualar. Gemiler, Yahya Efendi'nin dergahının önünden geçerken, kaptanlar sirene basarak ona selam verirlerdi. Yahya Efendi de bu selamlara karşılık vererek Osmanlı donanmasının zaferle dönmesi için dua ederdi. Bu uygulamanın zamanla "Heyamola" deyimine dönüştüğü rivayet edilir.