Ceylanpınar Ovası, Türkiye'nin güneydoğusunda yer alan zengin bir jeolojik yapıya sahip bir bölgedir. Bu ova, çeşitli dönemlere ait tortul ve volkanik tabakaların birleşimiyle oluşmuştur. Eosen ve Miyosen dönemlerine ait farklı jeolojik formasyonlar, bölgenin topografyasını etkileyerek çeşitli su kaynaklarının ve tarımsal faaliyetlerin temelini oluşturur. Ceylanpınar Ovası'nın yüzey yapısı, derinliklerdeki jeolojik oluşumlarla etkileşim içinde gelişmektedir ve bu durum, bölgenin ekosistemine önemli katkılar sağlamaktadır.

Ceylanpınar Ovası'nın jeolojik yapısı şu şekilde özetlenebilir:

• Temel formasyon: Ova, Eosen yaşlı kireçtaşı üzerine kuruludur.
• Üst tabakalar: Eosen'in üzerini, yer yer jipsli çakıllı kil ve killi kumlardan oluşan Miyosen tabakası örter. Kuzeye doğru gidildikçe bu seriler üzerinde bazalt örtüsü yer alır.
• Yeraltı suyu: Yeraltı suyunu taşıyan en önemli formasyon, Eosen kalkerleri ve kısmen bazaltlardır. Miyosen formasyonu ise az miktarda su taşır ve kalitesi düşüktür.

Ceylanpınar Ovası'nın jeolojik yapısı, genellikle kuzeybatıdan güneydoğuya doğru eğimli arazilerden oluşur. En yüksek kot 527 m, en düşük kot ise 370 m arasında değişir.